Styl bycia luźny

By dotrzeć do pracowni Bohoboco przy ulicy Daniłowiczowskiej, dosłownie zapuszczam się pod ziemię. Schodzę w dół schodami, potem krążę korytarzem mogącym posłużyć za scenografię w niskobudżetowym horrorze. Ale gdy docieram na miejsce, za drzwiami studia Gilberta i Kamila czeka mnie inna rzeczywistość. Rozmawiamy w sympatycznym, przestronnym pomieszczeniu, podczas gdy w sąsiednim pokoju pięć osób szyje kolejne kreacje. – Spodobała nam się energia tego wnętrza – mówi Kamil. Mężczyzn wizualnie łączy tylko podobnie luźny styl ubrania – podkoszulki, szorty i japonki.  W lokalu obok znajduje się showroom marki kosmetycznej Rouge Bunny Rouge. W podwórzu mieści się duże studio fotograficzne.

Bohoboco, jak sami twierdzą, ubiera bezpiecznie. Dotyczy to zarówno stonowanej kolorystyki, jak i pięknej formy, w elegancki sposób nie przyklejonej do sylwetki. – W przyszłości, nawet niedalekiej, może coś się zmienić, ale teraz preferujemy luźne ubrania. W tej części Europy ludzie mają z nimi problem – stwierdza Gilbert.  – Gdy jakaś gwiazda założy na siebie coś, co nie przylega do ciała, w gazetach i Internecie zaraz napiszą, że założyła na siebie worek na ziemniaki.  Dlatego w większości celebryci wybierają obcisłe fasony, więc jesteśmy zablokowani. – Ale nie czujemy się na siłach, by zmieniać czyjś styl i forsować swoje pomysły, więc nie mamy z tym wielkiego problemu. Według nas obszerne formy są po prostu ekskluzywne – dodaje Kamil. – I seksowniejsze, ponieważ zostawiają pewne niedopowiedzenia na temat kobiecej figury i można sobie niektóre rzeczy wyobrażać – mówi Gilbert. – Zwłaszcza gdy spod ubrania wystaje tylko jedna ręka lub noga – dodaje Kamil. – Ale trzeba umieć je nosić i dobrze się w nich czuć. To jak z chodzeniem na szpilkach – albo się to robi bardzo dobrze, albo lepiej nie robić tego wcale.

Ich kolekcja pokazana z takim powodzeniem na Fashion Week została zainspirowana thrillerem “Oczy Laury Mars” Irvina Kershnera z 1978 roku. Faye Dunaway grała w nim znaną fotografkę mody, która zaczyna “widzieć” akty zabójstwa popełniane seryjnie na znanych jej z tej samej branży osobach. Kobiece bohaterki noszą w nim wyrafinowane, eleganckie, subtelnie erotycznie stroje epoki disco.

Na wygląd projektowanych przez nich ubrań ma wpływ atmosfera kilku ważnych europejskich stolic oraz Nowego Jorku. Ale mnie interesuje bardziej to, co im się w nich nie podoba. – W Londynie jest zbyt dużo awangardy – mówi Gilbert. – Londyński Fashion Week to pokaz konstrukcji – dodaje Kamil.  – Tam sukienka jest raczej wyobrażeniem o niej. Mnie najbliższy jest elegancki, nienaganny styl paryski. W Nowym Jorku lubię jego ubraniową nonszalancję. Mediolan jest nieco zbyt strojny, ale ma to swój urok.