Gdy dziecko kłamie…

PAP Life | 13.08.2011
Dodaj swój komentarz Liczba opinii: 0

Kłamstwo nie zawsze musi być oznaką poważnych zaburzeń. Zdarza się jednak, że sygnalizuje trudne problemy, które narastają i zmieniają psychikę dziecka.

panthermedia_04433687
Rodzice, którzy w porę dostrzegą niedobre tendecje, mają duże szanse nie dopuścić do eskalacji problemu. Źródło: PantherMedia

American Academy of Child & Adolescent Psychiatry donosi, że kłamstwo może być wyrazem poważnych problemów rozwijających się w psychice dzieci. Często jest także sygnałem, że z młodym człowiekiem w okresie dojrzewania dzieje się coś niedobrego. Rodzice, którzy zauważają, że ich dziecko kłamie, często nie wiedzą jak powinni zareagować. Tymczasem istnieją sprawdzone metody pomocne w podobnych sytuacjach.

Przede wszystkim istotne jest, czy dziecko kłamie świadomie. W okresie 4-5 lat często pojawia się zmyślanie, które jest rodzajem zabawy w opowiadanie bajek. Dzieci w tym wieku kłamią i wymyślają niestworzone historie, jednak nie jest to jeszcze powód do zmartwień.

Gorzej jeśli ten nawyk nie zanika w późniejszym wieku. Jeśli dziecko czuje niedosyt zainteresowania ze strony bliskich czasem zaczyna kłamać. W ten sposób przyciąga uwagę dorosłych. W takim wypadku bardzo istotna jest reakcja rodziców. Wystarczą rozmowy na temat prawdomówności i wzajemnego zaufania i zwrócenie nieco większej uwagi na dziecko. W przeciwnym wypadku można łatwo utrwalić podobne zachowania.

Wśród nastolatków problem nieszczerości może mieć poważne konsekwencje. Najczęściej spirala kłamstwa nakręca się, gdy dziecko sięga po zakazany owoc – papierosy, seks, narkotyki. Często wiąże się też z nawiązywaniem relacji z tzw. złym towarzystwem. Młodzi ludzie szybko uczą się, że kłamstwo stanowi łatwe panaceum na niewygodne pytania. Reakcja rodziców powinna być natychmiastowa.

Jak zapobiegać rozwojowi podobnych przyzwyczajeń? Na szczęście w większości przypadków wystarczą rozmowy. Dziecko czerpie przykład od rodziców, więc jeśli kłamstwa nie ma w domu, wytłumaczenie konsekwencji płynących z mówienia nieprawdy, uświadomienie wartości relacji budowanej na szczerości, a przede wszystkim przedstawienie możliwości poradzenia sobie z konkretnymi problemami bez uciekania się do kłamstwa – może zdusić złe przyzwyczajenie w zarodku.

Rodzice, którzy w porę dostrzegą niedobre tendecje, mają duże szanse nie dopuścić do eskalacji problemu.

Zobacz też

Brak powiązanych artykułów

Aby komentować artykuły musisz się zalogować.

Jeśli nie masz jeszcze konta, zarejestruj się teraz.