Oprócz tych „ciętych laserowo” (tym razem w bieli i w połączeniu różnych barw z neonową zielenią) pojawiły się także na wybiegu czarne, sznurowane fantazyjnie brązowym sznurkiem. Legginsy nie były jednak głównym bohaterem tej kolekcji.

Pokaz to przede wszystkim monochromatyczne zestawy śmietanowej bieli lub czerni wzbogacone od czasu do czasu srebrnymi elementami. Całość robi wrażenie niemalże ascetycznej i futurystycznej.

W kuluarach pojawiły się jednak komentarze, że dobrze by jednak było, żeby Maciejak zrezygnowała przynajmniej w jednej kolekcji z charakterystycznych legginsów. Wielbiciele legginsów byli z kolei kolekcją zachwyceni. Mnie – przyznam – nie porwała. Formalnie nie mam jej nic do zarzucenia, wydaje się być jednak kontynuacją i bardzo konsekwentnym budowaniem konkretnego wizerunku marki, co może dobrze świadczyć o spójnym stylu projektanta, ale może także odrobinę już nużyć, jeśli w kolejnych kolekcjach nie pojawiają się żadne konkretne punkty, po których można by było te kolekcje od siebie odróżnić.

W kolekcji wiosna/lato dominowały wprawdzie czernie i koralowy, jesień/zima to biel z limonką i srebrem. Czy to jednak wystarczy?